وادی درون

خوشی های دنیا مانند استخوان خوردن سگ می باشد.زمانی که سگ تکه ای استخوان می یابد شروع به جویدن آن میکند. در هنگام جویدن ، تکه های تیز استخوان در دهان سگ فرو میرودو خون جاری میشود. سگ طعم شور خون را می چشد و فکر میکند " این استخوان چقدر خوشمزه است" هرچه بیشتر استخوان را می جود خون بیشتری جاری میشودو لذت بیشتری می برد . این سیکل برای سگ پایان ناپذیر است .سگ درک نمیکند که این طعم خون خودش است که تجربه میکند و میچشد.شماهم درک نمیکنید که شادیها و لذتهای این دنیا از درون خود شما سرچشمه میگیرند.سرچشمه شادمانیها در درون ماست ولی ما همواره روی شادیهای موقت تمرکز میکنیم و آنها را اصل میدانیم.درحالیکه این تنها پرتو یا سایه ای است از شادی درون درست مانند فلاش دوربین که برای لحظه ای همه جارا روشن میکند بعد دوباره تاریکی حاکم میشود.برای تجربه این شادیها بصورت مستمر ، به دنیای درون خود بروید.      سوامی موکتاناندا

+نوشته شده در سه شنبه 1390/04/28ساعت10توسط فاطمه | |